Manzume
Karayılan Türküsü (1)
Kelle Destanından
Dışlık depmek (bir kimseyi).
Eşgi üşgü bağımızın koruğu.
Baştan kara.
Gün karası gider; gön karası gitmez.
İki güzel bir yastığa baş komaz.
«Oturmam» diyen yatmış; «yemem» diyen sofranın pençiğini (yamalığını) kapmış (atmış).
Ayağına kâbe sevabı yazıla.
Allah pis nefesten esirgeye.
Allah kendini bilmeze düşürmeye.
Aklını alan canını (da) ala.
Allah el kınamaz ayrılığı vere.
Aklının bardağı kırıla.
gurbanım
bal sağmak
havan